persklaar

 

Het manuscript van de roman kwam terug van de persklaarmaker. Nu moeten dus alle op- en aanmerkingen worden bekeken en al dan niet in de tekst worden verwerkt.

Een goede persklaarmaker irriteert. ‘Schrijf dan zelf een roman, als je het allemaal zo goed weet,’ mompel je pissig terwijl je de pagina’s omslaat. Irritatie is nu eenmaal comfortabeler dan de serene dankbaarheid die je zou moeten voelen vanwege de fouten die uit het manuscript zijn gehaald.

Je bent niet kwaad op de persklaarmaker, je bent kwaad op jezelf, omdat je niet goed hebt opgelet, omdat je niet iemand schoenen kan laten uittrekken die al uitgetrokken zijn, omdat je inderdaad geen ‘picknickbank’ moet schrijven als je een ‘picknicktafel’ bedoelt; je had ook deze keer weer gehoopt dat het perfect was.

En dus ontdooi je en ben je bereid toe te geven dat veel suggesties van de persklaarmaker nog helemaal niet zo gek zijn, in ieder geval beter dan wat je er zelf van hebt gemaakt. Daar word je rustig van, en met groeiend ontzag werk je glimlachend verder.

Ook zie je nu dat er in de marge hier en daar met een zacht potlood ‘mooi!’ staat geschreven, juist bij passages die je zelf ook goed gelukt vond.

Even overweeg je de persklaarmaker ten huwelijk te vragen.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Alles komt goed, schrijven. Bookmark de permalink .

2 reacties op persklaar

  1. ilja sanders zegt:

    slet!

  2. Pingback: met dank | reddend zwemmen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s