naar links

Om het Naardermeer gelopen. Wandelen in Nederland komt neer op het met een uitgeprinte routebeschrijving in de hand volgen van pijltjes en het lezen van informatieborden – maar zo weet je in ieder geval dat je voor het eten weer thuis bent en een machete heb je ook niet nodig.

We verbaasden ons meteen al over de toiletten van het bezoekerscentrum Stadzigt, die ‘Lars’ en ‘Annie’ heetten, namen die met krijt op zwarte leitjes stonden geschreven en dus konden worden vervangen, alsof het ging om een beloning voor de werknemers van de maand. (‘Nee,’ zei Wandelgenoot, ‘juist andersom; als je ’t slecht doet, wordt het toilet een maand lang naar je vernoemd.’)

Mooi was het, en warm, daar konden de bordjes en de pijltjes en wij gelukkig niets aan veranderen. De lijsterbessen waren fel oranje en het water onwerkelijk blauw, verder was alles groen, behalve de bruine sigaren in het riet. Er is altijd wel een snelweg in de buurt, maar op de snelweg die wij zagen, schoot het verkeer geluidloos langs, omdat de wind de andere kant opstond. Groepjes ganzen maakten kleine oefenvluchten. Verder kwamen we langs een dood vosje zonder hoofd en een boerderijtje waar de tijd had stilgestaan. Er was een bord dat waarschuwde voor ‘Schotten op rijbaan’, maar we zagen niemand.

P1010176

Toen de route over een fietspad voerde, kwamen ons tientallen bejaarden tegemoet. Ze zaten op goede, schone fietsen en zagen er opvallend identiek uit, alsof ze op weg waren naar een opnamesessie van Exactitudes; de vrouwen in bloesjes en witte driekwartbroeken, de mannen in overhemd met korte mouwen. Ook was er de op fietspaden buiten de stad onvermijdelijke blotebastbejaarde met ruimvallende korte broek en grijs borsthaar.

Eenmaal terug in Bussum kwamen we door een wijk met mooie, grote huizen van hout. ‘Waar moeten we nu heen?’ vroeg Wandelgenoot bij een kruispunt. ‘Naar links,’ zei een man vlak achter ons, op de vriendelijke maar afstandelijke toon van de villabewoner die zich er bij heeft neergelegd dat er een wandelroute door zijn straat loopt. Daarna ging hij verder met het wassen van zijn hovercraft.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in leven, wandelen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s