campagne

 

Ik liep in de Rijnstraat aan dingen te denken toen opeens een omgekeerde honkbalpet in beeld schoof, gevuld met kleine rolletjes pepermunt.

‘Pepermuntje van de PvdA?’ riep iemand joviaal. Het was een hele groep, mannen en vrouwen, gekleed in verschillende tinten rood, en ze waren allemaal erg uitgelaten, alsof ze zojuist de verzorgingsstaat hadden gered.

‘Nee!’ riep ik geschrokken. Misschien best lekker, dacht ik een seconde later, maar toen waren ze al voorbij en mochten anderen in het petje graaien.

Later stonden ze op het terras van de Coffee Company elkaar enthousiaste verhalen te vertellen. Ik liep naar binnen, maar voor mij stond een van de sociaaldemocraten heleboel verschillende soorten koppen koffie te bestellen, en ik had geen geduld om daar op te wachten.

Toen ik thuis kwam vond ik een folder van SP op de deurmat. Op de voorkant stond een grote foto van Emile Roemer, zoals altijd met de lach van een oom die op een verjaardagsfeest net een borreltje te veel heeft genomen. Op de achterkant stond een heel verhaal, met de bevreemdend bescheiden zin: ‘Dan is een stem op mijn partij, de SP, misschien het beste.’

Misschien ook niet.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in leven en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s