that’s when i reach for my revolver

(langs de beeldenroute van Art Zuid)

P1010593

O, kijk, daar staat Nijntje.

Ja, inderdaad zeg, Nijntje. Ze huilt, zie je dat?

Ja, er komt water uit haar ogen. Heb jij enig idee wat…

Wie, ik? Wacht, staat er nergens zo’n informatief bordje?

Dat zal toch wel, dat hadden al die andere beelden ook. Ja hoor, kijk, daar.

Ah, gelukkig. Even zien wat er staat.

P1010591

Ah, kijk, het is nummer 42, dat klopt in ieder geval. Net waren we toch bij 41?

Ja, 41, daar komen we vandaan.

Dan gaan we nog steeds goed, gelukkig. O kijk, het is ironisch commentaar op het consumentisme.

O ja. Ja, dat klopt wel geloof ik, dat zie ik er wel in.

En niet alleen op het consumentisme, ook op de branding van merkartikelen.

De branding van merkartikelen? O, dat we overspoeld worden door merkartikelen, bedoelen ze natuurlijk. Ja, dat is wel zo hè, en dat zit er ook in, in dat beeld.

O wacht. Brénding.

Wat?

Ik denk dat ze brénding van merkartikelen bedoelen.

O ja, shit, natuurlijk. Brénding. Maar dat klopt ook wel, hè. Ja, dat klopt zelfs nog beter, denk ik.

En kijk, je kan het ook zien als een protest tegen de commercialisering van kinderspeelgoed.

Ja, dat is inderdaad zo, zo kan je het heel goed zien. Als een protest tegen de commercialisering van kinderspeelgoed, ja zeg.

En tegen de valse sentimentaliteit die daar vaak omheen hangt.

Waar omheen?

Om de commercialisering van kinderspeelgoed, denk ik. Of alleen om het kinderspeelgoed, dat kan natuurlijk ook.

Ja, waar hangt het nu omheen? Hè, zonde, dat is niet echt duidelijk, zo.

Nee, maar het kan allebei, denk ik. Ja, het hangt vast om allebei. Het een is een gevolg van het ander.

Ja, natuurlijk, dat zal het zijn. Het een is een gevolg van het ander. Dat zie je vaker.

Ja. Precies. Dat zullen die tranen dan wel zijn, hè.

Wát zullen die tranen wel zijn?

Die valse sentimentaliteit. Dat zijn vast die tranen.

O. Ja, dat moet wel. ’t Staat er niet bij, maar dat kan niet anders.

Precies. Nou, daar staat ze dan.

Nijntje.

Zie jij het?

Ja, ik geloof het wel. Ja hoor, ja, ik zie het, ik zie het allemaal.

Allemaal? Wat allemaal?

Nou, wat daar staat.

O, ja. Ja, ik zie het ook. Ja hoor. Ironie, commercialisering, het sentiment dat er omheen hangt.

En consumentisme.

Ja, dát sowieso natuurlijk.

Goed hè, dat ze niets aan de verbeelding over laten?

Ja, dat vind ik altijd wel prettig, vooral als het om kunst gaat.

Zullen we verder gaan?

Prima. Nu moeten we nummer 43 hebben hè?

Dat lijkt me wel.

Zou dat hem zijn?

Ik denk het. O god, kijk nou. Zie jij ergens een bordje?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in kunst en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op that’s when i reach for my revolver

  1. Pingback: kunst als dood vogeltje | reddend zwemmen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s