‘the future ’s so bright, i gotta wear shades’

P1010597

De lancering van Brave New Books, een samenwerkingsverband tussen Singel Uitgevers (o.m. Querido), Bol.com en mijnbestseller.nl, zorgt voor enige ophef. Moet een gerenommeerd uitgeversbedrijf nu echt een ‘platform’ beginnen waar elke amateurschrijver, ongeacht zijn niveau, zijn eigen boek kan uitbrengen via het printing on demand-principe? Vervagende grenzen, paniekvoetbal – de tegenwerpingen liggen voor de hand.

Hoe erg is het allemaal? Geen idee. Dat mensen die een boek in zich hebben ergens terecht kunnen, is alleen maar mooi – al is het natuurlijk vooral een uitkomst voor die mensen zelf, en minder voor hun directe omgeving. En er mag ook best iets gedaan worden aan de sfeer van heiligheid die nog steeds om ‘het boek’ lijkt te hangen – alsof een Boek toch nog steeds iets is dat eigenlijk alleen mag worden vervaardigd door mensen die daarvoor toestemming hebben gekregen van een keuringsinstantie die let op kwaliteit en het algemeen belang van de hogere cultuur. (Zie bijvoorbeeld de onrust die ontstond toen Sonja Bakker aankondigde met een boek te komen, of de reacties op het succes van Vijftig tinten grijs. Als het in beide gevallen om cd’s was gegaan in plaats van boeken, waren de reacties heel anders geweest, denk ik. Niet minder afkeurend, maar wel met  een minder groot ‘wat denken ze wel’- gehalte.)

Het viel te verwachten dat uitgeverijen PoD-platforms zouden beginnen, maar ik had altijd gedacht dat ze dat zouden zoen om de niet meer verkrijgbare boeken uit de back catalogue van hun auteurs alsnog beschikbaar te maken. Misschien moeten wij als schrijvers nu dan ook gewoon onze back catalogue naar Brave New Books sturen; dan duwen we die vervelende amateurs gewoon naar de achtergrond.

Of het veel geld gaat opleveren is de vraag, maar het is vast alleen maar een kwestie van tijd voordat andere uitgeverijen het voorbeeld van Singel Uitgevers gaan volgen. Alles om het schip drijvende te houden, tenslotte. Ted van Lieshout schreef in de blogpost die hij aan Brave New Books wijdde dat men op zijn vingers kon natellen dat wanneer er in de vijver van Brave New Books ‘een auteur rondzwemt die heel goed is, die […] alsnog een contract krijgt aangeboden.’ Dat zou Brave New Books tot iets maken als een voortdurende talentenjacht die het mogelijk maakt door te stromen naar een echte uitgever.

Maar misschien gaat de beweging wel de andere kant op, en zullen uitgevers steeds vaker auteurs uit hun fonds verblijden met de mededeling: ‘Je laatste boek deed het niet zo goed, hè, die eerste druk is nooit helemaal uitverkocht, dus het lijkt ons verstandiger om je volgende boek in ons PoD-programma uit te brengen.’

Wie weet zullen er op deze manier steeds meer auteurs van de reguliere uitgeverij worden overgeheveld, totdat uiteindelijk alle auteurs in het PoD-systeem zitten. Een mooi scenario: de PoD-programma’s als de snelle en wendbare ontsnappingscapsules van de te logge en te trage ruimteschepen die de uitgeverijen zijn geworden. It’s books, Jim, but not as we know it!

 

(Op de foto: detail van de omslagillustratie van Henri Kuttner, De trotse robot en andere sf-verhalen, in de uitgave van Meulenhoff SF, 1976. De artiest wordt helaas nergens genoemd.)
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in lezen, schrijven en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s