alle boten zijn leeg

P1010610

Er is niets mis met kunst en literatuur, maar hoeveel men daar ook van houdt, op den duur kan men toch niet zonder koffie. Waarna zich nieuwe problemen voordoen. Niet met de koffie, maar met inschenken.

Toen een paar maanden geleden het glas van mijn cafetiere brak, kocht ik een nieuwe, van een ander model. Een mooi klein ding, maar soms mors ik bij het inschenken: dan loopt het vanaf het schenk-neepje langs het glas naar beneden en landt met onverwacht grote druppels op het hout van mijn tafel.

Als het altijd mis ging, zou de conclusie voor de hand liggen: er is iets mis met de cafetiere. Maar omdat het soms wél goed gaat, moet de fout bij de schenker liggen, en dat ben ik in dit geval zelf.

Natuurlijk krijg je het idee dat hier ergens een les in verborgen zit. Je moet ook goed en geconcentreerd inschenken, niet zo slordig! Of juist achteloos, gedachteloos één met het inschenken. Als het mis gaat, heb je iets fouts gedaan.

Verklaringen zijn eenvoudig te vinden. Maar je vindt ze pas achteraf, wanneer je tafel weer onder de koffie zit. Je schonk te snel, geen wonder dat je morst. Maar de volgende keer schenk je op dezelfde manier in, en gaat het goed. Je schenkt te langzaam. Je schenkt te ongeconcentreerd. Je schenkt met teveel nadruk. Elke manier van inschenken kan goed en slecht aflopen. Soms leg ik vóór het inschenken een zakdoekje naast de mok om de druppels op te vangen. Dan mors ik nooit. Schenk ik daarna weer zonder zakdoekje in, gaat het weer mis. Maar niet altijd. Hoog inschenken, met een fraai boogje, of vlak boven de mok: het kan goed gaan, het kan slecht gaan.

Het is om gek van te worden, want wat doe ik dan verkeerd? Je probeert van alles, in hoeveel houdingen heb je het ding nu al boven je mok gehouden! Geen enkele houding is te vertrouwen, voortdurend ga je weer de fout in. Er zit geen enkele lijn in, dus wat voor les zou je hier in godsnaam uit kunnen halen?

Uiteindelijk keert het zich om. Achteraf denk je dat je het had kunnen zien aankomen, maar op het moment dat het gebeurt, verrast het je – het moment waarop je eindelijk weer eens zonder morsen uitschenkt en vol vertwijfeling uitroept: ‘Maar wat doe ik nu dan goed?!’

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in leven en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op alle boten zijn leeg

  1. T. Moll zegt:

    beter thee drinken 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s