de ooms van de ramones, of: keer het om, keer het om!

 

Bands als de Ramones, Johnny Thunders and The Heartbreakers, en, later, The Replacements, bands dus waarvan de leden voortdurend ten onder dreigden te gaan aan hun zelfvernietigingsdrang – daar kijk ik nu anders tegenaan dan vroeger.

Ooit waren ze verleidelijk; niet dat je wilde zijn zoals de bandleden, maar ze lieten zien dat er aan andere wereld was, en alleen al die wetenschap volstond, omdat ze een grimmig soort troost bood. Het bevestigde de mogelijkheid van een heftiger, gevaarlijker en stoerder bestaan, zonder dat je dat bestaan zelf tot in zijn uiterste consequenties hoefde te imiteren. Zíj leefden dat leven al voor je, jij liep rond in een homeopathische verdunning ervan, en voelde je al heel wat.

Nu kijk ik niet meer tegen ze op. Natuurlijk zijn ze, voor zover ze nog leven, nog steeds ouder dan ik. Maar toen ze ertoe deden waren ze veel jonger dan ik nu ben, en dat is hoe ik ze nu zie. Wanneer ik clips van ze bekijk op YouTube, betrap ik me op gedachten als: jezus jongens, jullie zijn nog zo jong, kijk toch een beetje uit. Ik kijk naar ze met de bezorgde blik van een oom die zijn favoriete neefjes ziet ontsporen. (En hij volgde hun carrière tot nu toe nog wel met zoveel belangstelling; heeft hij niet ooit nog een van die jongens geld geleend om een gitaar te kopen? Nooit iets van teruggezien, natuurlijk, maar dat wist hij van tevoren.)

In het echt hebben al die jongens natuurlijk ook ooms gehad. De ooms van de Ramones, dat had een interessante interviewserie kunnen opleveren. Toen zou ik er geen boodschap aan hebben gehad, nu zou ik het erg graag lezen.

*

Waarna ik  moet denken aan de documentaire over George Harrison van Martin Scorcese, Living in the Material World, uit 2011. Voor die gelegenheid had Scorcese de twee oudere broers van Harrison, Harry en Peter, voor de camera weten te krijgen. Daar zaten opeens twee bejaarde mannen met volkomen onbekende gezichten herinneringen aan vroeger op te halen – en veel langer dan een minuut kwamen ze niet in beeld. Wel was het de interessantste minuut van de hele documentaire, want al die andere gezichten en verhalen kenden we nu wel. Heb je de broers van George Harrison voor de camera, en dan doe je daar zó weinig mee! Ik had ze wel een uur lang willen horen, en niet alleen over hun jongere broertje, ook over zichzelf, met beelden van hun huizen, en van wat daar zoal aan de muur hing. Wat ook mooi geweest zou zijn: een lang interview met George Harrison over zijn twee oudere broers.

*

Waarna ik moet denken aan de middag in 2007 waarop in Felix  Meritis het eerste nummer van het glossy cultuurtijdschrift Hollands Diep ten doop werd gehouden, met veel geronk en fanfare. Een van de sprekers was Max van Rooy, hoofdredacteur van het andere Hollands Diep, het tijdschrift dat bestond van 1975 tot 1977 en dat wat literairder, minder glossy en zeker minder ronkend was dan de eenentwintigste-eeuwse versie. Van Rooy speelde bij deze kraamvisite de rol van boze fee, door op uiterst droge toon een vergelijking te trekken tussen het oude en het nieuwe Hollands Diep. ‘Ik zie dat in dit eerste nummer Paul Witteman Hans van Mierlo interviewt,’ zei hij met een wat vermoeide, trage stem. ‘In mijn tijd hadden we Hans van Mierlo Paul Witteman laten interviewen.’  Waarmee hij op een subtiele manier het nieuwe blad de doodsteek toebracht – zo’n steek waardoor je héél langzaam leeg bloedt; je komt thuis, je gaat slapen en je krijgt pas door dat er iets mis is wanneer je niet meer wakker wordt. Het nieuwe Hollands Diep heeft vier jaar lang niet geweten dat er iets loos was, maar toen gaf het dan toch eindelijk de geest.

*

Keer het om, keer het om! Altijd een goed advies, ter voorkoming van stagnatie, zelfgenoegzaamheid en de eindeloze, gemakzuchtige herhaling van het voor de hand liggende.

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in lezen, muziek en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op de ooms van de ramones, of: keer het om, keer het om!

  1. Marc zegt:

    Mooi verhaal Rob. Herkenbaar, zeker gezien genoemde bands in het begin. En wat die met je doen. En ‘keer het om’ zal ik binnenkort eens toepassen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s