met de stofdoek over het boek

P1010721

In de NRC stond een paar dagen geleden een ingezonden brief van schrijfster Irene Wing Easton. ‘Stop met het doemdenken over de toekomst van het boek,’ schrijft ze,

 en steek energie in het pimpen van het stoffige imago dat lezen heeft. Dat zou kunnen door een programma á  la The Voice of Holland. De auteur die voorleest uit eigen werk en de omdraaiende stoelen van uitgevers. Team Querido, Team Karakter en Team Lebowski. Na maanden van spanning wordt de winnaar bekend gemaakt nadat het publiek massaal heeft ge-sms’t. Op sociale media wordt het onderwerp Holland’s Next Writer dan trending.

Hm – ik vraag me af of je het veronderstelde stoffige imago dat het lezen van romans aankleeft, verhelpt door je achteraan de onafzienbare rij talentenshows aan te sluiten in de hoop een graantje mee te pikken van… ja, van wat? Hoe is het de winnaars van al die talentenjachten vergaan? Na hun eerste hitje wordt het stil en een paar jaar later duiken ze op in het musicalcircuit. Misschien zal het ook zo eindigen met die would-be auteurs die Holland’s Next Writer winnen: zij mogen een oneindige stroom musicals schrijven. Dan nog een Holland’s Next Decorbouwer en Holland’s Next Audience en er is een mooie, op zichzelf staande subcultuur geschapen.

Heeft lezen eigenlijk een stoffig imago? Als dat al zo is, dan moet je dat imago juist versterken, als je aan leesbevordering wilt doen. (De beste manier is om lezen te verbieden, in ieder geval voor iedereen  onder de zestien.) Waarom zouden we eigenlijk aan leesbevordering willen doen? O ja, we zijn schrijvers, we willen onze boeken verkopen. Ik geloof pas in leesbevordering als het door lezers wordt georganiseerd. En die show moet natuurlijk niet Holland’s Next Writer gaan heten, maar The Joyce of Holland.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in lezen, schrijven en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op met de stofdoek over het boek

  1. Marc zegt:

    De mensen weten helemaal niet wat ze willen. Leesbevordering heeft dan iets met humanisering te maken en inderdaad met keiharde verkoop. De schrijver moet zijn verhaal schrijven en daarmee klaar. Als het mooi is en goed geschreven dan komt het vanzelf goed met de verkoop. Want schoonheid is herkenbaar en trekt mensen aan en dus ook lezers. Een schrijver moet zich juist van de lezer afkeren. Dat is alleen maar publiek en onpersoonlijk op een enkeling na want dat zijn je naasten of wat kennissen. Die laatste mag je dus koesteren als je eigen publiek.

  2. Pingback: ps bij de vorige blogpost | reddend zwemmen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s