the worst is yet to come

splitsing

Was ik maar getrouwd met een schrijfster. Dan konden we uit elkaar gaan, vol onmin, met grote hoeveelheden modder smijtend, en vervolgens schreven we er allebei een boek over, zij zou het bijvoorbeeld Privéterrein noemen, ik koos voor een laconiek-ironische titel als Korst. Haar vriendinnen uit het circuit zouden het voor haar opnemen, mijn vrienden uit het circuit schaarden zich achter mij, de gemoederen liep tot duizelingwekkende hoogte op, onze uitgevers wreven zich in de handen, en wij ook, interviewaanvragen stroomden binnen, vol vertrouwen zagen we de boekentoptien tegemoet.

Maar ik ben niet getrouwd, laat staan met een schrijfster. Dat ik dit recept voor succes tot nu toe over het hoofd heb gezien! En ik ben niet de enige die zich achter de oren krabt. Afgelopen weekend hoorde ik uit betrouwbare bron dat tenminste twee uitgeverijen aan het uitzoeken zijn hoeveel ongetrouwde schrijvers uit hun fonds ze aan elkaar kunnen koppelen. Die gelukkigen krijgen dan een contract (ik heb een ontwerp gezien) waarin ze zich verplichten over een van tevoren bepaald aantal jaren uit elkaar te gaan, met slaande ruzie, en er dan allebei een roman over te schrijven vol sappige details.

Het streven van de uitgeverijen in kwestie is dat elke paar jaar zo’n literaire vechtscheiding gaat plaatsvinden. Niet allemaal tegelijk natuurlijk, vandaar dat het contract het tijdstip (jaar én maand) van de scheiding regelt. Kinderen zijn geen bezwaar, integendeel, die kunnen naderhand met hun eigen versie van het verhaal komen.

Niet elke schrijver komt uiteraard voor zo’n koppelactie in aanmerking. Hij of zij moet er een beetje uitzien en in het bezit zijn van een hoog grachtengordelgehalte, dat wil  zeggen, veel vrienden binnen het literaire circuit en de mediawereld hebben. Schrijvers die in gezegende eenzaamheid op zolderkamers in Zutphen of Rijswijk aan een uitgebalanceerd oeuvre werken dat de eeuwigheid gaat overleven, hoeven nergens op te rekenen.

Op facebook zijn de eerste weddenschappen al afgesloten over welke koppels zullen worden gevormd. Teveel publiciteit zal deze plannen alleen maar schaden, dus ik zal er verder niet teveel over schrijven. We moeten solidair zijn met de uitgeverijen, ze hebben het al moeilijk genoeg. Wel hoorde ik vanmorgen dat een aantal bestaande schrijverskoppels van hun uitgeverij hoge voorschotten voorgespiegeld krijgen als ze bereid zijn met veel rumoer en slaande deuren uit elkaar te gaan.

We zijn benieuwd. Eindelijk gebeurt er weer wat in literair Nederland. Het voordeel is: met literatuur heeft het niets te maken, dus het zou best eens succesvol kunnen zijn.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in schrijven en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s