ik is een ander

P1010756 P1010757

Er was een reünie van de Amsterdamse jeugdherberg Stadsdoelen waar ik in de tweede helft van de jaren tachtig werkte. In tijden van Google is het echte verrassingseffect van reünies er wel vanaf, maar toch; in het echt zijn we echter.

Iemand had veel foto’s meegenomen uit die jaren. Ikzelf heb weinig foto’s van die tijd, en ik bekijk ze zelden, en het was een schok om opeens weer beelden uit die tijd te zien. Ik herinnerde me meteen weer de hele lay-out van die bar waar ik achter stond, tot in allerlei details (god ja, de stelling met de chipsdozen, naturel en paprika), maar wat me vooral trof was hoe jong we waren. Smalle, bleke gezichten, pubers nog bijna, nee, kinderen, met bier en sigaretten en te grote kleren. Hoe hebben we dat ooit allemaal klaargespeeld, met al die alcohol en die nicotine en doorgehaalde nachten? En waren niet alleen jong, maar ook klein, en ver weg, het was alsof ik door de verkeerde kant van een verrekijker naar ons keek, alsof we in die tijd werkelijk maar vijf centimeter groot waren en een vreemde poppenhuiswereld bewoonden, waar veel meer nachten waren dan dagen.

De voornaamste reden van de schok was dat ik mezelf niet terug kende. Als je aan het verleden denkt, verplaats je jezelf terug naar die tijd. Maar het zelf dat je in die tijd terug plaatst, is je huidige zelf, dat toen nog niet bestond, en dat daar niets te zoeken heeft omdat hij daar nooit eerder is geweest; niet alleen heeft hij daar niets te zoeken, hij kan daar niet zijn, omdat hij daar nooit heeft bestaan.

Degene die op al die foto’s staat, is geen eerdere versie van mij, net zoals mijn huidige zelf geen latere versie van hem is. Die magere bleke jongen op die foto’s was toen compleet, alles wat naderhand gebeurde, bestond nog niet; net zoals de toekomst van mijn huidige complete ik niet bestaat. Die jongen op de foto’s is niet ik, en hij is ook niet iemand anders. Ik heb geen idee wie hij is, al herinner ik me een aantal dingen die hij meemaakte. Waar het op neer komt: ik zou hem onrecht doen als ik hem tot mezelf zou reduceren.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in leven en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op ik is een ander

  1. Robert Gillesse zegt:

    Fijn weer Rob. Je verwoordt precies wat ik ook heb als ik oude foto´s van mezelf bekijk. En die laatste zin zegt het helemaal: “ik zou hem onrecht doen als ik hem tot mezelf zou reduceren.”

  2. Kees zegt:

    Dit doet denken aan ‘My back pages’: “I was so much older then,
    I’m younger than that now”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s