eet meer bananen

Onlangs heb ik i.s.m met Torpedo een aantal ultrakorte verhalen ingesproken voor Opium op 4, dat elke werkdag vlak voor middernacht de uitzending afsluit met een kort verhaal. Hier één van de verhalen:

een onvergetelijke wedstrijd

Ik zat in de trein en had uitgerekend dat ik net op tijd thuis zou zijn voor de wedstrijd tussen Nederland en Spanje. Maar toen bleef de trein stil staan, tussen Naarden-Bussum en Diemen-Zuid, ter hoogte van het Naardermeer.

‘Geen paniek, geen paniek!’ riep de conducteur door de intercom. ‘Er is een klein probleempje, maar we zullen ervoor zorgen dat u allemaal op tijd thuis bent om de wedstrijd te zien.’

Vijf minuten later herhaalde hij deze boodschap, op iets minder zelfverzekerde toon. Om mij heen werd openlijk getwijfeld aan de belofte die de mededeling bevatte, en terecht, zo bleek, want op het tijdstip waarop ergens in Brazilië de scheidsrechter voor het begin van de wedstrijd floot, stonden we nog steeds bewegingloos bij het Naardermeer. Er werd druk getelefoneerd en gescholden. De conducteur of de machinist had blijkbaar een radio bij zich, want opeens schalde het wedstrijdverslag over de intercom. Daardoor steeg de stemming weer wat, om algauw weer in te zakken vanwege het magere spel van Oranje.  ‘Zet maar weer uit!’ werd hier en daar geroepen toen de Spanjaarden door middel van een penalty op voorsprong kwamen. Maar toen Van Persie vlak voor rust gelijkmaakte, kregen we er weer zin in. Alsof het vanzelf sprak, verlieten we onze zitplaatsen en verzamelden ons in het midden van de trein. Tijdens de rust bespraken we de door het elftal te volgen strategie en toen we meteen na de rust voor kwamen te staan, barstten we in luid gejuich uit. ‘Halleluja!’ riep een dikke man, ‘Halleluja!’ Toen hij onze verbaasde blikken zag, zei hij: ‘Ik ben dominee, ik heb de hele rust gebeden voor een doelpunt!’ ‘Blijven bidden dominee!’ riepen wij, ‘blijven bidden!’

De rest van de wedstrijd herinner ik mij als een orgie van vreugde en gezang. Vele liederen passeerden de revue, van ‘Hup Holland Hup’ tot ‘Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht’.  Een bejaarde vrouw zong het lied van de Toreador uit Carmen, maar dan in de Nederlandse versie, die ik sinds mijn lagere schooltijd niet meer had gehoord en die begint met: ‘Eet meer bananen, bananen zijn gezond.’

Uiteindelijk wonnen we met 5-1. Bezweet vielen we elkaar in de armen. Er werden vriendschappen voor het leven gesloten en achter in de trein sloot de dominee een huwelijk tussen twee mensen die een paar uur geleden nog niet van elkaars bestaan op de hoogte waren geweest. Daarna ging de trein weer rijden en werd alles weer normaal.

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s