in het schip van theseus

Schets voor een hoofdstuk uit Kind van de verzorgingsstaat.

P1010824

Omdat de verjaardagslunch van mijn neef plaatsvond in een tussen Ede en Bennekom gelegen boerderij die met het openbaar vervoer niet bereikbaar was, huurde ik bij station Ede-Wageningen een fiets. Het was een mooie dag, na de lunch besloot ik door te fietsen naar Bennekom, waar ik van mijn vijftiende tot mijn zeventiende heb gewoond. De weg door de weilanden was een stuk breder en drukker dan vroeger. Bennekom had nieuwe wijken gekregen, en de oude wijken zagen er anders uit, voller, gevulder: de bomen waren hoger geworden, voortuinen bestonden niet meer uit bescheiden grasveldjes maar uit collages van heesters, bloemen en met pompoenen belegde roestige bistrotafeltjes, de geparkeerde auto’s waren groter en meer robuust, en de vlakke kruispunten van vroeger waren vervangen door rotondes met opbollende middenstukken. Ook het kleine centrum was bijna onherkenbaar veranderd, drukker, met hogere nieuwbouw en minder leegte. Het was alsof het dorp compacter was dan vroeger, samengebalder, hectischer, vol energie die nergens heen kon.

Ik fietste het centrum uit naar het zuiden. Ook het kruispunt met de Heelsumseweg was vervangen door een rotonde. Het hotel Neder-Veluwe dat ooit aan dat kruispunt stond, en waarin eind jaren zeventig Vietnamese bootvluchtelingen waren ondergebracht, was afgebroken en vervangen door een appartementencomplex dat qua vorm en volume het oude hotel in herinnering riep, als een glad getrokken, zielloze echo. Ik fietste de Bovenweg op en toen ik ter hoogte van de voormalige woning van Boer Koekoek wilde afslaan naar de Midden-Eng, waaraan wij destijds woonden, gebeurde er iets onverwachts. Onderin mijn maag ontstond een gevoel van naderend onheil, een kleine zwarte duizeling die zowel onrust was als een bodemloze leegte – alsof ik me in een roman van Stephen King bevond en de plek naderde waar het Kwaad resideerde.

Ik sloeg linksaf naar de Midden-Eng. Het gevoel van onheil zonk langzaam weg, maar de verwondering erover bleef hangen. Ik had de twee-onder-een-kapdoorzonwoning op nummer 29 nooit een onprettig huis gevonden. Ik was er misschien nooit erg gelukkig geweest, maar ik had veel slechtere herinneringen aan het kleine rijtjeshuis aan de Bosboomlaan in Ede waarin we daarvóór woonden, in het jaar ’76-’77.

De Midden-Eng was smaller geworden, de bomen waren hoger, de voortuinen voller. In het voorbijgaan keek ik naar nummer 29, al te veel leek het niet veranderd. Aan het eind van de straat kon ik linksaf naar het bos, waar ik vaak met de hond ging wandelen. Gedachteloos sloeg ik rechtsaf en over een smalle weg reed ik de bebouwde kom uit, langs maisvelden, richting Wageningen. Ik vroeg me af waar ik deze weg van kende, tot ik begreep dat dit in 1980 twee maanden lang de route was geweest naar mijn werk, naar de kleine supermarkt in Wageningen waar ik was gaan werken nadat ik had besloten mijn school niet af te maken. Misschien was ik in de Midden-Eng toch ongelukkiger geweest dan ik dacht. In ieder geval had ik op nummer 29 nog voor ik van vijf vwo naar het eindexamenjaar overging, besloten om van school te gaan.

*

We hakken, zagen en kneden ons verleden tot hapklare brokken, die we onszelf en anderen opdienen wanneer we duidelijk willen maken hoe we zijn geworden wie we zijn. Eenmaal gehakt, gezaagd en gekneed kunnen dergelijke brokken lang meegaan.

Heel lang heb ik gedacht dat de beslissing om voortijdig het lyceum te verlaten het resultaat was van een mengeling van (Meer lezen? De rest van dit verhaal staat in Kind van de Verzorgingsstaat, dat in maart 2016 zal verschijnen.)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in kind van de verzorgingsstaat, leven en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s