de wereldkampioen

P1020110

Ik liep het tuinpad op en belde aan, want ik had wel zin in een spelletje.

Er werd meteen opengedaan door een bejaarde man met lang grijs haar, dat hij in een paardenstaart had samengebonden. ‘Cajafas, met een C,’ zei hij terwijl hij mij de hand schudde. ‘U bent de volgende uitdager?’

Ik volgde hem naar binnen. In de voorkamer speelden we een paar spelletjes in de eenvoudige versie van negen vakjes. Aan de wand hing een prijzenkast met een indrukwekkende collectie bekers. ‘Ja ja,’ zei Cajafas, die mijn blik had gevolgd. ‘Daar staat wat hoor.’ Zo te zien had ik bij de wereldkampioen aangebeld.

We gingen naar de achterkamer, waar we wat moeilijker varianten speelden, met zesendertig en eenentachtig vakjes. Ik had geen schijn van kans, maar mijn gastheer bleef voortdurend aanmoedigingen roepen als: ‘Niet opgeven’ en ‘Ja, ja, niet slecht voor een passant,  nu heb je me aan het denken gezet hoor.’ Hij begon een lichte zweetgeur te verspreiden, een kruidige lucht die niet onaangenaam was.

Nadat hij me verschillende malen had ingemaakt, nam hij me mee naar boven. De trap was voorzien van een traplift, maar hij beklom de treden, moeizaam en hijgend. ‘Boven!’ riep hij, ‘boven!’, met een verlangende klank in zijn oude stem, alsof daar een grote schat op ons wachtte. In een kleine kamer, waar een schemerig licht heerste omdat de gordijnen dichtgeschoven waren, speelden we de 3-D versie. Dat was hard werken, en weer was ik kansloos. ‘Niet opgeven!’ riep Cajafas hevig zwetend, het leek alsof hij nu zowel mij als zichzelf aanmoedigde.

Na een paar spelletjes nam hij me met een vermoeide, maar verwachtingsvolle glimlach mee naar een andere kamer, waar de vierdimensionale versie van het spel op ons wachtte. Voor de ramen hingen rolluiken, het licht was afkomstig van het spel zelf, dat zich op een onverklaarbare maar onontkoombare manier aan mij opdrong. Algauw wist ik niet meer wat ik aan het doen was, en mijn tegenstander was nergens meer te bekennen. Wel werd ik nu omringd door de geur van zijn zweet en hoorde ik hem dingen roepen als: ‘Ja, ja, zo gaat-ie goed!’, ‘Doorgaan, doorgaan!’ en: ‘Hoe komt u nu opeens aan dat rode vest?’

‘Ik draag geen rood vest!’ riep ik terug, maar ik kreeg geen enkel teken dat die boodschap hem bereikte.

‘Niet inzakken!’ hoorde ik hem uit de verte roepen. ‘Ja, dat is lekker, als je dat zo met je hand doet.’

Ik keek naar mijn handen. Ik deed er niets mee.

‘O, o, o, ja, waar heeft u dat geleerd? Heel goed, bijna té lekker!’

Ik deed een paar stappen achteruit en voelde opeens de deurkruk in mijn rug. Terwijl Cajafas ergens vlakbij of ver weg hoog opgaf van de verrukkingen die ik hem bezorgde, keerde ik me om en trok de deur open. Ik bevond me in de hal, bovenaan de trap. Gehaast liep ik naar beneden. Langzaam zoemend schoof de traplift me tegemoet. In het stoeltje zat een oude vrouw met een grijze rok en een donker wollen vest. ‘Hij is zeker weer bezig?’ vroeg ze, op een licht argwanende maar tegelijk berustende toon.

‘Ja,’ zei ik. ‘Hij schijnt zich nogal te vermaken.’

‘Dat ken ik, dat vermaak van hem,’ zei ze.

Toen ik onderaan de trap was, liep ik zonder om te kijken de deur uit. De zon was onder, wat me verbaasde. Met grote passen beende ik de straat uit. Op de hoek haalde ik mijn telefoon tevoorschijn om te kijken hoe laat het was. Ik zag een getal dat ik niet herkende en dat op geen enkele wijze met de meting van de tijd in verband kon worden gebracht. Terwijl ik doorliep bleef ik naar het getal staren, in de hoop dat alles goed zou komen zodra ik me ver genoeg van het huis van Cajafas had verwijderd.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie, verhalen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op de wereldkampioen

  1. Saskia van Essen zegt:

    Wat een leuk verhaal, was het een droom?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s