de jogger die mensen erop wees dat het niet meer regende

Gustave_Caillebotte_-_Jour_de_pluie_à_Paris

Een stem uit het niets, vlak achter me: ‘Het is opgehouden met regenen, hoor!’

Ik keek op, hij was me al voorbij: een jogger, met felroze schoenen. Ik kantelde mijn paraplu opzij, inderdaad, het regende niet meer, ik klapte mijn paraplu in.

De jogger had de volgende passant bereikt, ‘Het regent niet meer!’, en ook die passant liet zijn paraplu zakken. En zo ging hij door, over het brede, drukke trottoir dat nog glom van de regen die zojuist was opgehouden te vallen. De ene na de andere paraplu werd ingeklapt.

De jogger die mensen erop wees dat het niet meer regende. Alsof hij dit altijd deed, alsof hij zijn rondjes hierop afstemde. Paraplu’s klapten zich in in zijn kielzog, waar hij ook ging.

Aan het eind van de straat riep iemand dat hij dat zelf wel uitmaakte. Een tweede passant haalde uit met zijn paraplu, de jogger pakte hem af en gooide hem in de goot, daarna rende hij door, achtervolgd door degene wiens paraplu half ingeklapt in de goot lag.

Ik dacht na over wat ik had gezien. Het was begonnen als fictie, maar geëindigd als chaotische, onvoorspelbare werkelijkheid. Aanvankelijk was ik tevreden met deze conclusie, maar nog voor ik thuis was verwierp ik ’m als sentimenteel en niet ter zake doende.

 

(afbeelding: Caillebotte, Rue de Paris, temps de pluie)

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s