de man met de zaag

 

Ergens had ik gelezen dat wandelaars ook dit weekend nog werd ontraden bossen te betreden maar ik dacht: twee dagen na de storm zullen de grootste takken toch wel gevallen zijn. Dus wandelde ik van station Naarden-Bussum naar Huizen. Hier en daar waren bomen om- en takken afgewaaid, maar aan de verse zaagsneden te zien was de schade inmiddels geïnventariseerd en waren gevaarlijke situaties verholpen.

De imposante beuken die met hun dikke knoestige stammen en grillige takken langs het zandpadgedeelte van de Oud Blaricummerweg staan hadden het hard te verduren gehad, de wind was over de akkers met volle kracht komen aanstormen. Er lag er eentje omver geblazen met de wortels omhoog, en even verder, aan het begin van het bospad,  lag er nog een, nog dramatischer: net boven de wortels afgebroken, alleen nog met een splinterende flinter met de basis van de stam verbonden, de lege takken hulpeloos uitgestrekt tussen de andere, kleinere bomen die nog overeind stonden – misschien waren die blijven staan omdát ze kleiner waren.

Het was een verschrikkelijk gezicht, iets waarvan je je blik wilt afwenden, je voelde de  schaamte van die grote knoestige liggende beuk, onmachtig, volstrekt hulpeloos, als een imposante maar breekbare bejaarde die zijn hele leven aan het hoofd van iets groots heeft gestaan en nu in zijn badkamer is gevallen en niet meer overeind kan komen; en hij hoopt dat hij dood zal gaan voor de thuiszorgmedewerkster hem in deze vernederende positie aantreft.

Toen ik dichterbij de boom kwam, hoorde ik zijn machteloze gemompel. Gottegottegot. Dit gaat niet meer goed komen. Wat hoor ik in de verte? Dat is gezaag. Ha, gezaag. Goddank. Wat staat daar nou? Loop nou door man, loop in godsnaam door. Wat sta je daar nou te kijken. Nooit eerder een omgeblazen boom gezien? Wacht, gaat hij iemand bellen? “Moet je hier komen, hier ligt er nog eentje, die moet je zien zeg!” Nee, hij gaat niet bellen, nee, hij gaat een foto nemen. Een foto. Nee toch?

Ik nam geen foto.

Voor de man met de zaag komt zouden gevallen oude bomen met een groot wit laken moeten worden bedekt.

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in leven, wandelen en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s