excuses voor het ongemak

 

Begin maart was er een stroomstoring die ’s ochtends begon en tot de volgende ochtend zou duren. Dat ik vierentwintig uur zonder elektriciteit zou zitten wist ik nog niet toen de storing begon, volgens de tweets van netbeheerder Liander zou het ongemak waarschijnlijk tot half twee duren. Een week eerder hadden we bij ons in de wijk ook al een stroomstoring gehad, en beide storingen begonnen nét nadat ik mijn wasmachine had aangezet. De eerste keer dacht ik nog dat het daaraan lag, maar de tweede keer wist ik beter, al was het alleen maar omdat de storing diverse wijken besloeg en ik op mijn telefoon een filmpje zag van iemand die terwijl hij bij een café op het Weteringcircuit aan het werk was verrast werd door een enorme steekvlam; dat mijn wasmachine ertoe in staat was om iemand op het Weteringcircuit met een uit de grond schietende vuurtong van zijn ladder te blazen leek me onwaarschijnlijk.

’s Middags was er nog steeds geen stroom. Mijn laptop was inmiddels leeg en ik fietste de wijk uit, de grens van de stroomstoring over, om in een koffiehuis mijn telefoon op te laden. ’s Avonds was het boekenbal. In de schemering fietste ik mijn donkere wijk uit, naar de pré-bal-borrel van mijn uitgever in een hotel aan de Prinsengracht. Achter donkere zijstraten schitterden aan de overkant van de Amstel lampen en straatverlichting. Meteen ontstond, met de daarbij behorende afgunst, een wij-zijgevoel waarvoor ik me eigenlijk een beetje schaamde omdat het te groot was voor de gelegenheid, iets voor iemand die nooit échte tegenstellingen had meegemaakt.

Op weg naar de Prinsengracht stak ik de Ceintuurbaan over. Aan de overkant hadden ze inmiddels weer stroom, in huizen brandde licht, overal, in alle kamers, het zag er feestelijk en opwekkend uit, en pas toen ik een paar blokken was gevorderd registreerde ik waardoor die feestelijkheid werd veroorzaakt: in elke woning die ik passeerde brandde niet alleen de lampen, maar stonden ook brandende kaarsen op tafel. Het was duidelijk wat er was gebeurd: de bewoners hadden kaarsen ontstoken toen de schemering inviel, en toen ze weer stroom hadden, hadden ze besloten die kaarsen te laten staan, omdat het zo goed stond. Je zag ze aan die tafels zitten, je zag ze heen en weer lopen in die goed verlichte ruimtes, je wist dat ze dachten: dat moeten we vaker doen, kaarsen branden; en je wist ook dat het er niet van zou komen, daarvoor zou je later geen controleritten hoeven uitvoeren.

Toen ik om een uur ’s nachts naar huis fietste, leek alles in orde. Ik naderde mijn wijk, in de straten die bij mijn vertrek eerder op de avond nog donker waren geweest, brandde de straatverlichting weer. Maar toen ik van de Van Woustraat wilde afslaan naar de Lutmastraat keek ik in duisternis. Mijn wijk was de laatste zonder stroom. Ik fietste donkere smalle straten in, alles duister, nergens kaarsen, alsof iedereen al sliep. Dat het niet helemáál donker was, was alleen te danken aan de laaghangende bewolking die het licht weerkaatste dat de rest van de stad naar boven zond. Bij het licht van mijn telefoon zette ik mijn fiets op slot, opende ik de voordeur en beklom ik de twee trappen naar mijn etage. Thuis had ik een zaklantaarn. Mijn etage bestond uit een opeenvolging van kleine delen die zwalkend werden verlicht. Terwijl ik me uitkleedde en in bed kroop, merkte ik dat ik niet alleen was. De afwezigheid van stroom zorgde niet voor leegte, maar voor een nieuwe aanwezigheid: die van duisternis. Niet de duisternis die ontstaat als je aan het eind van de avond het licht uitdoet, duisternis als afwezigheid van licht, maar duisternis als aanwezigheid; de aanwezigheid van iets onnoembaars dat vrijelijk door mijn etage wolkte en waarvoor ik een beetje op mijn hoede was, omdat ik eraan ondergeschikt was; oude, bejaarde duisternis die ooit vanzelfsprekend was geweest en die zich nu nog eens kon laten gelden, duisternis die ondanks dit machtsvertoon uitgespeeld was, en daarvan zelf ook op de hoogte was, en die zijn tijdelijke terugkeer alleen met chagrijnige gelatenheid kon uitzitten. Het was duisternis die ik met rust moest laten en ik ging gedwee slapen. Toen ik de volgende ochtend wakker werd, was de stroomstoring net een paar minuten voorbij.

Gisteren viel er een brief van Liander in de bus met de mededeling dat ik met de storing 115 euro had verdiend. Met het bestaan van compensatieregelingen had ik geen rekening gehouden, eigenlijk had ik best voor de ervaring willen betalen. Ik heb meteen op de site van Liander gekeken wanneer ik me voor de volgende storing kon opgeven, maar ik kon nergens een formulier vinden. Dat begrijp ik ook wel, je moet zoiets met de hele wijk regelen en vind maar eens een datum waarop iedereen kan. Maar jammer is het wel.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in amsterdam, leven en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op excuses voor het ongemak

  1. Mooi Rob, dat van die ‘duisternis’.

  2. Janneke Holwarda zegt:

    Prachtig, die chagerijnige duisternis en het verlangen naar de volgende storing.

  3. Michiel Suurmond zegt:

    Van Wikipedia, over Goethes kleurenleer:

    ‘Hoewel de huidige wetenschap duisternis theoretisch beschouwt als de afwezigheid van licht, ziet Goethe duisternis als een waarneembaar fenomeen, als de polaire tegenhanger van licht. Op deze dualiteit van licht en duisternis heeft Goethe zijn kleurenleer opgebouwd. Kleuren ontstaan volgens Goethe bij wisselwerking tussen licht en duisternis.’

  4. Viktor Frölke zegt:

    Rob, mooi stukje. Deed me denken aan de grote Black Out die ik meemaakte in New York in 2003, en die me een ongekend vrijheidsgevoel gaf. In de een na laatste alinea zou ik de laaghangende bewolking die het licht opving veranderen in ‘weerkaatste’. Er staat trouwens ook bij mij vertrek ipv bij mijn vertrek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s