in de wolkerstuin (2): through the looking glass

wolkershuisje 2 wolkershuisje 3

Amstelglorie, het volkstuincomplex waar de Wolkerstuin zich bevindt, is tien minuten fietsen van mijn huis. Ik doe mijn boodschappen in de Rijnstraat, dezelfde straat waar ik altijd mijn boodschappen doe, maar het verschil is dat ik nu vanaf de andere kant kom, niet uit De Pijp maar van buiten, van over de rand van de stad. Meteen is alles anders: het is alsof ik een spiegelversie van mezelf ben. Ik hou er rekening mee dat ik mijn andere zelf tegen het lijf kan lopen in de Albert Heijn, in de Blokker, bij de krantenman. Ook valt me nu op hoe druk de stad eigenlijk is en hoeveel lawaai er wordt gemaakt.

*

’s Avonds fietste ik een rondje langs de Amstel naar Ouderkerk en terug. Het was fris met veel wolken, boven Amsterdam hing een groot donkerblauw wolkendek, een tint die me deed denken aan een bepaalde diepblauwe, naar paars zwemende kleur uit  de vierentwintig kleuren-kleurdozen van vroeger. (Die kleuren beloofden altijd meer dan ze op papier lieten zien, nooit waren ze zo zuiver en vol en verzadigd als in de nog niet aangebroken punten van de kleurpotloden in de doos.) Zo’n rondje fiets ik vaker, maar omdat ik hier aan de Duivendrechtse kant zit, reed ik via de Duivendrechtse oever naar Ouderkerk, en niet langs de Amstelveense, zoals anders. Het was een heel ander rondje, alles was gespiegeld, bochten gingen de verkeerde kant op, huizen stonden verkeerd om of aan de verkeerde oever.

*

De muur tussen kamer en keuken van het tuinhuisje is een spiegelwand, ooit door Wolkers zo ontworpen: rechthoekige spiegels, gevat in witte spijlen. De wand weerspiegelt de tuin en maakt de ruimte groter, en ook minder vast. Onwillekeurig denk je dat de spiegels ramen zijn, je weet nooit zeker wat je ziet, of waar wat je ziet zich bevindt. De deur naar de keuken maakt onderdeel uit van de wand en bestaat voor een groot deel ook uit spiegel. Als die deur openstaat, wordt niet de tuin weerspiegeld, maar die van de buren, en zie je maaiende en wiedende buren lopen waar ze niet zijn. Als de deur dicht is, en je loopt er naartoe om hem open te doen, komt je spiegelbeeld je tegemoet en strekt óók zijn hand uit naar de klink. Hij kijkt er zakelijk bij, neutraal, niet als iemand met kwade bedoelingen, maar je weet: als ik de deur opentrek en de keuken in stap, verdwijnt hij, en dat zal hij niet willen; je verwacht dus half en half dat hij de deur dicht zal houden en dat jullie daar dan seconden lang zullen blijven staan en elkaar met die zakelijke, neutrale blik in de ogen kijken terwijl jullie allebei de klink  stevig vasthouden, niet bereid de ander zijn zin te geven. Ik kan hém ook niet binnenlaten, want waar blijf ik dan?

*

Toen ik eergisteren aan het werk was, zag ik twee vrouwen met de fiets aan de hand langskomen op het pad. Ze stonden stil en keken mijn kant op, de een zei tegen de ander: ‘Kijk, daar zit-ie.’ Ik stak mijn hand maar op. Ze bleven glimlachend staan, alsof ze verwachtten dat ik naar buiten zou komen om ze te begroeten. Door de afstand en de begroeiing kon ik ze niet echt goed onderscheiden. Na nog even te hebben gewacht liepen ze door. Pas toen vroeg ik me af of het geen mensen waren geweest die ik kende en dus had moeten herkennen. Dat zal ik dan nog wel te horen krijgen.

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in amsterdam, leven, lezen, schrijven en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op in de wolkerstuin (2): through the looking glass

  1. Gerdi Wind zegt:

    Mooi beschreven en zo waar!
    Ben benieuwd naar de nieuwe verhalen!
    Veel plezier en inspiratie gewenst.
    Gerdi Wind, tuinder op Amstelglorie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s