december in oostende (1)

 

We komen in de namiddag aan en wanneer we van negenhoog naar beneden kijken, geeft de ondergaande zon de wandelaars op de Dijk en op het strand schaduwen van dertig, veertig meter, schaduwen die eerder thuis zullen komen dan de mensen zelf, en vast de verwarming en de lampen aan kunnen doen.

Het strand en de zee liggen er ondertussen haarscherp bij, het strand opgeruwd en koperkleurig, de zee grijs en blauw, maar onverwacht fel. Heel in de verte zien we nog net de witte staakjes van het windmolenpark.

Wanneer het donker is gaan we naar de stad in. De grootste attractie qua kerstverlichting is de lichttunnel die in de lengte over de Adolf Buylstraat is gespannen en waarvan de kleur verschiet van geel naar groen naar rood naar paars naar wat al niet. We eten bij Du Parc, witlof met ham, tussen oudere Westvlaamse echtparen, het is er onverwacht IMG_20191201_194020716warm en huislijk, zelfs het lamplicht is warm. Op het donkere perkje van het Marie Joséplein waarop we uitkijken staat een grote, uit lampjes opgebouwde kerstbal, het is eigenlijk een poort, je kan er doorheen lopen; wel is het vreemd dat ik lang niet alle passanten die erin verdwijnen aan de andere kant weer zie opduiken, alsof er zich in de bal een afslag bevindt naar een andere dimensie.  Als we weer buiten zijn, lopen we er ook doorheen, en we komen aan de andere kant ongeschonden naar buiten, tenzij u dit niet leest maar naar een wit scherm staart; dan is er toch iets misgegaan.

IMG_20191201_193848752Een straat verder is de lichttunnel ondertussen aan het echte werk begonnen: in razendsnelle opeenvolging toveren de duizenden lampjes kleurige, veelvormige patronen op het gebogen oppervlak terwijl er kersthits worden afgespeeld. All I Want For Christmas, War is Over, en vele anderen – we hopen maar dat de omwonenden inspraak in de afspeellijst hebben gehad, want als we het goed begrepen hebben wordt deze voorstelling vijf keer per avond gegeven.

We lopen naar de Kerstmarkt in het Leopoldpark. De contouren van de draaimolens en de kramen en de huisjes zijn met lichtjes aangegeven, ook sommige bomen zijn met lichtjes omwonden, er is een schaatsbaan waarop wordt geschaatst. Het is een heuvelachtig park en daarom is het een mooi klein kerstdorp om doorheen te dwalen. Als het zou sneeuwen zou de avond perfect zijn. Soms zou je willen dat het hiernamaals een kerstfilm was. De achterste draaimolen staat helverlicht hoog op een heuvel aan de rand van de kerstmarkt, erachter ondoordringbaar duister – opeens is de gezelligheid ver weg, alsof uit het duister handen zullen komen die de kinderen van de paardjes en uit de wagentjes zullen grissen, alsof deze uithoek van de kerstmarkt is ontworpen door Stephen King.

Thuisgekomen kijken we uit over de donkere zee. Het is de vierde keer dat we hier zijn, en telkens lijken er weer nieuwe lichten bijgekomen in het donker. Sommige dingen zijn nog hetzelfde, zoals de mysterieuze scheepsfile aan de horizon. De windmolens in de verte blijken inmiddels voorzien van rode lichten, die allemaal min of meer tegelijk aan en uit gaan, allemaal min of meer op dezelfde hoogte. De windmolens zelf zijn onzichtbaar. Je kan er lang naar kijken zonder het helemaal te begrijpen. Ja, het zijn windmolens met rode lampjes maar het is ook iets heel anders, een boodschap die niet te ontcijferen is en misschien toch aan jou gericht.

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in leven en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s